Tom Cosyns Websitedesigner - SEO marketing, Zoekmachine optimalisatie, Web & internet marketing, Webdesign bedrijf - Van ontwerp tot hosting.

Het Semantisch Web (Engels: Semantic Web) is een extensie in ontwikkeling van het rond 1991 geïntroduceerde World Wide Web. Het is een uitwerking van de visie van W3C-directeur Tim Berners-Lee over het Web als een universeel medium voor de uitwisseling van gegevens, informatie en kennis

Het uitdrukken van informatie op het internet op zo'n manier dat niet alleen mensen er mee kunnen omgaan, verwerken, linken ed., maar dat dit ook softwarematig kan. Mensen zijn in staat om bepaalde taken uit te voeren op het bestaande World Wide Web, zoals het zoeken van een vertaling, de laagste prijs van een DVD of het reserveren van een boek. Een machine (waaronder computers) is niet of zeer slecht in staat om bruikbare informatie te halen uit webpagina's. Deze geven vooral de opmaak aan en niet de context die het programma nodig heeft om het te kunnen begrijpen, mensen kunnen dit wel. Bouwstenen van het Semantisch Web Het toevoegen van betekenis (semantiek) aan data door machines wordt gedaan door deze met ontologieën, beschrijvingen van concepten en de relaties daartussen, in metadata uit te breiden. Zo kunnen er automatisch relaties tussen concepten gelegd worden. Het W3C heeft hiervoor onder andere de RDF-standaard ontwikkeld.

De meeste bestanden op een computer kunnen grofweg worden ingedeeld in twee categorieën: documenten en data. Documenten, zoals e-mails, verslagen en brochures, worden vooral door mensen gelezen. Data, wordt door een computer gelezen in een programma en gebruikt om weer te geven, te doorzoeken of op een andere manier te verwerken. Op dit moment zijn de meeste webpagina's op het internet geschreven in de Hypertext Markup Language (HTML). De opmaak hiervan bestaat uit tekst afgewisseld door multimedia-objecten zoals foto's, video's of interactieve formulieren. Metadata in de vorm van meta-tags wordt hierbij gebruikt om computers informatie over het onderwerp, zoekwoorden of de auteur te kunnen laten lezen. Een computerprogramma zou wel in staat te zijn de tekst op een pagina van bijvoorbeeld een winkel te lezen, maar is niet in staat de betekenis van de informatie te achterhalen. Het moet aannemen dat een pagina met de titel "Electromarkt" daadwerkelijk informatie over een winkel geeft, of dat een product "ABC3" met een prijs "€199" werkelijk een product beschrijft. Het programma heeft niet genoeg contextinformatie om de inhoud te kunnen begrijpen of zelfs te kunnen weten dat de prijs "€199" bij het product "ABC3" hoort, en niet bij een ander product, als deze ernaast staat. Semantisch HTML bouwt voort op het oorspronkelijke idee van HTML waarbij tags betekenis beschrijven in plaats van opmaak. Een voorbeeld hiervan is het gebruik van de tag , die staat voor emphasis (nadruk), in plaats van de tag , die italic (schuingedrukt) betekent. Er is door middel van Microformats al geprobeerd om onofficiële uitbreidingen van HTML te maken met machineleesbare semantische opmaak voor objecten in bijvoorbeeld winkels of veilingen.